Abaddon
Abaddon · Anioł zniszczenia — Król Otchłani
Hebrajskie 'zniszczenie' (אֲבַדּוֹן); po grecku Apollyon — 'niszczyciel'. W Apokalipsie 9, gdy zabrzmi piąta trąba końca, wyłania się jako król Otchłani, prowadząc armię z lwimi zębami i skorpionimi ogonami niczym chmara szarańczy, dręcząc ludzkość przez pięć miesięcy. Niekiedy sługa Boga wykonujący sąd ostateczny; niekiedy upadły anioł.
Pochodzenie
W Starym Testamencie (Hi, Prz, Ps) 'Abaddon' jest personifikacją grobu lub miejsca zagłady. Apokalipsa 9,11 wprost go nazywa: 'anioł Otchłani, którego imię po hebrajsku Abaddon, po grecku Apollyon'. Późniejsza mistyka rozwija go w wodza armii apokaliptycznych.
Cechy
- Dowodzi niezliczonymi armiami jak chmary szarańczy
- On sam — potężny król w mrocznej zbroi
- Trąba sądu i klucz do Otchłani
- Smocze skrzydła i lwie oblicze
Opowieści
W literaturze apokaliptycznej i horrorze symbol kresu czasu, sądu i zniszczenia. Ortodoksyjna teologia widzi w nim anioła wykonującego sąd ostateczny — nie czyste zło, lecz ambiwalentny.