Tabard rycerza

Herbowa szata rycerza średniowiecznego

Tabard rycerza to szata wierzchnia bez rękawów sięgająca do kolan, noszona przez średniowiecznych rycerzy na zbroi, ozdobiona z przodu i z tyłu herbem noszącego, aby go identyfikować w bitwie i turnieju. Powstał w XII wieku podczas krucjat, gdy białe płótno zarzucano na metalową zbroję, aby odbijała pustynne słońce; malowanie na nim herbów rodzinnych rozwinęło ubiór w surkot, uproszczony w XIV-XV w. do tabardu otwartego z boków.