Koń Wikingów
Koń bojowy Wikingów · Wytrzymały rumak północy — Używany przez wojowników nordyckich
Koń Wikingów to wytrzymała i odporna rasa pochodząca ze Skandynawii z czasów epoki wikingów. Ceniono go za dużą wytrzymałość i odporność na surowy klimat.
Pochodzenie
Wywodzi się z lokalnych skandynawskich ras i przez wieki VIII–XI był niezbędny podczas wypraw, w bitwach i w życiu codziennym.
Cechy
- Wyjątkowa wytrzymałość
- Odporność na zimno
- Kompaktowa, mocna budowa
- Łagodny i wierny charakter
Zastosowanie
Wykorzystywany do podróży, walki, pracy na roli i transportu ładunków.
Słabość
Mniejsza prędkość i rozmiar w porównaniu z większymi końmi bojowymi.
