Koń turniejowy
Rumak turniejowy · Ciężka kawaleria — Specjalnie hodowany koń do średniowiecznych turniejów i bitew
Koń turniejowy to masywna rasa używana przez rycerzy podczas średniowiecznych turniejów i w ciężkiej kawalerii. Posiadał muskularną sylwetkę oraz szybki refleks, sprawdzając się w walkach i pojedynkach. Był większy i silniejszy od zwykłych koni, zachowując zwinność pod zbroją.
Pochodzenie
Konie turniejowe pojawiły się w Europie Zachodniej w XII–XV wieku, selektywnie hodowane przez francuską i angielską szlachtę pod kątem siły i waleczności.
Cechy
- Muskularna, silna budowa
- Może nosić ciężką zbroję
- Przystosowany do turniejów
- Wytrenowana zwinność
Zastosowanie
Służył rycerzom jako wierzchowiec na turniejach, w pojedynkach oraz ciężkiej kawalerii.
Słabość
Ciężki rynsztunek ograniczał szybkość i wytrzymałość na dłuższych dystansach.
