Łuk wikingów
Długi łuk · Skandynawski łucznictwo — Klasyczna broń dystansowa Wikingów
Łuk wikingów to tradycyjny długi łuk używany przez Skandynawów od VIII do XI wieku. Był stosowany zarówno w polowaniach, jak i w walce, ceniony za zasięg i wytrzymałość.
Pochodzenie
Pochodził ze Skandynawii i odgrywał ważną rolę w życiu i bitwach wikingów. Wykopaliska archeologiczne potwierdzają różne typy drewnianych łuków.
Cechy
- Długi łuk z drewna
- Duży zasięg
- Wysoka trwałość
- Używany przez wojowników i łowców
Zastosowanie
Służył głównie do walki na dystans oraz polowań.
Słabość
Wrażliwy na wilgoć; mało skuteczny w walce wręcz.
