Spatha
Spatha · Rzymski miecz długi — Długi miecz używany przez rzymską kawalerię i piechotę
Spatha to prosta, długa broń sieczna używana głównie przez kawalerię, a później także przez piechotę w Cesarstwie Rzymskim. Jest znacznie dłuższa od gladiusa i nadaje się do cięć oraz pchnięć. Od II wieku n.e. stała się standardową bronią późnorzymskich żołnierzy.
Pochodzenie
Spatha wywodzi się z długich mieczy kultur celtyckich Europy Zachodniej, później zaadaptowanych przez Rzymian do zmieniających się taktyk wojskowych.
Cechy
- Prosta głownia o długości 60–100 cm
- Obosieczna, do cięć i pchnięć
- Często rękojeść z pierścieniem
- Przeznaczona dla kawalerii i piechoty
Zastosowanie
Początkowo używana przez kawalerię, z czasem została zaadaptowana również przez piechotę ze względu na zasięg i wszechstronność.
Słabość
Długość utrudnia użycie w ciasnych formacjach i ograniczonych przestrzeniach.
