Proca
Proca · Broń miotająca — Starożytna broń dystansowa
Proca to prosta broń dystansowa wykonana ze sznurków i kieszonki. Pozwala na wyrzucanie kamieni lub ołowianych pocisków poprzez szybki obrót i zwolnienie jednego końca. Używana była w łowiectwie i wojnach od czasów starożytnych.
Pochodzenie
Proca była znana już w prehistorii i stosowana w Mezopotamii, Egipcie, Grecji, Rzymie oraz w Korei (przed okresem Trzech Królestw) zarówno do polowań, jak i w walkach.
Cechy
- Lekka i prosta konstrukcja
- Wyrzuca kamienie lub ołowiane kulki
- Duży zasięg
- Przydatna w zasadzce i maskowaniu
Zastosowanie
Pocisk umieszcza się w kieszeni, proca jest wprawiana w ruch obrotowy i wypuszcza się jeden ze sznurków, by wystrzelić pocisk. Wykorzystywana do dezorganizacji szyków wroga lub polowań.
Słabość
Wymaga dużej wprawy i jest mało skuteczna przeciw opancerzeniu.
