Miecz półtoraręczny
Bastard Sword · Miecz jednoręczno-dwuręczny — Uniwersalna broń średniowieczna
Miecz półtoraręczny to długi miecz średniowieczny, który można używać jedną lub dwiema rękami. Dzięki wydłużonej rękojeści i dobrze wyważonej głowni umożliwia różne style walki. Ceniony był za uniwersalność wśród rycerzy i żołnierzy.
Pochodzenie
Pojawił się w XV-wiecznej Europie Zachodniej jako połączenie cech miecza długiego i dwuręcznego. Nazwa 'bastard' oznaczała broń pośrednią, niepasującą do tradycyjnych kategorii.
Cechy
- Rękojeść do jednej i dwóch rąk
- Długa, wyważona głownia
- Wielostronność stylów walki
- Umiarkowana waga, łatwa do noszenia
Zastosowanie
Używany przez piechotę i kawalerię, można nim było walczyć jedną lub dwiema rękami, atakować i bronić się. Służył też do przebijania zbroi i tarcz.
Słabość
Mniej skuteczny niż broń wyspecjalizowana w określonych sytuacjach; niewygodny w ciasnych miejscach.
